บทที่ 14 บทจะโง่ก็โง่เกินคน

“เก่งมาก…ม่านฝัน…ฉันชอบเวลาเธอครางแบบนี้”

“อ๊า…มัน…อื้อ…เสียว…” 

ม่านฝันหลุดเสียงครางที่ดังขึ้นอย่างห้ามไม่ได้

ปัก ปัก ปัก

เมื่อเขาเร่งจังหวะให้หนักหน่วงขึ้น เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอย ร่างกายตอบสนองต่อทุกสัมผัสของเขา ขณะที่เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้อง

ปัก ปัก ปัก

รามสูรเปลี่ยนจังหวะอี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ